Yusuf Helvaci
03-02-2007, 20:23
Bir nefes daha aldım şu kahrolası dostum sigaramdan.Yüze gülüp arkadan vuranları düşünürken.Gördüğüm en güzel rüyam,yaşama dair ne varsa bulduğum ,kişiliğim,kimliğim,Kartal gözlerin derinliğinde yittiğim BEŞİKTAŞIM.İsyan ateşi söndü sanki ,yanlış gönüllerde seni arayanların yüzünden.Dünyayı toz pembe gören ama aslında göremeyenlerin yüzünden.
Oysa senin için ne fermanlar yazmıştım,sen yüreğimde ateş,gözlerimde fer,bedenimde güç,ayağımda derman.Sevdim sevincini sevdim kederini.
Oturup köşesinde,bir köşede,en kuytu köşede ağlayanlar gördüm.Mutlu şaşkın dargınlar vardı.1903 hayalini beyninde yeniden yaşayan.Yaşamışcasına o günleri hepsi birer Şeref Bey,Ahmet Fetgeri,Hüsnü Bey ,Fuat Balkan dı.Baba Hakkı gibi sert çakmak gözleri.Acaba fersah fersah satılan metremetre kattıklarımıydı bozuldukları.Oysa bir tarih yaratmışlardı,özene bezene,biriktire biriktire.Beşiktaşlı Kartaldır diye emanet etmişlerdi maziyi.Şimdi birileri 8-10 yıldır endüstriyel denilen melanete kurban ediyorlardı emanetleri.Binbir zahmetle kazandırdıklarını elegüne veriyorlardı,verdiler,vermişlerdi.Vereceklerde.
Nasıl olsa kendileri bir damla ter akıtıp almamaıştı oraları ve ne acıydıki tüm bunlar olurken Beşiktaşlı olmalarıyla hep gurulandığımız arkadaşlarımız alkış tutuyor,kurullarda onaylıyor,dahada fazla satın diyordu.Ve yine ne acıdırki gerekirse herşey satılır diyorlardı.İsim bile ,salonlar,binalar bile.Ne kalacak acaba 10 yıl sonra elde avuçta.Hovardaca harcadıkları,borsaya açıp paraları toplayıp kaybettikleri babalarından kalmamıştı ya.Tuğlaları bile satsalar ne olacaktiki.Sadece kendi dönemleri şaaşalı olsun yeterdi onlar için.Onu bile beceremediler.Milyonlarca dolar borç 8 yılda sıfır Avrupa,bir şampiyonluk.bir kupa.Satıp savdıklarıyla ne borç ödediler,ne kupalar getirdiler üstüne borç eklediler.Buna evet diyenlerde Beşiktaşlı ne yazıkki.
Tarihimden kalanları satmayın yeter.Mazimize acı düşürmeyin.Hani herşey güzel olacaktı.Toprak kil kokacaktı,çeşme ise sadece su.İçimizden kopardınız sevdamızı,sevincimize karanlık düşürdünüz.Ama biz kuru ekmeklede en görkemli sofrayı kurarız unutmayın.Küçük tepeciklerden bakarız maviliklere.Siyah Beyaz yorgun düşlerde yaşarız birbaşına.Dudaklarımızda derbeder bir beste ,çığlıksızda bekleriz zamanı.
Üzülme sen ŞANLI TARİHİM,ŞEREFLİ MAZİM.Anılar gezinecek masumca söylenen her sözün ve başkaldırının ardında.Dile gelsede ayrılık ve özlem ,senin sevdan dünkü gibi terketmeyecek beynimi.Aslında terk ettiremeyecekler ve sevincimize karanlıkları düşüremeyecekler...
Benim maçları kaybedişimin üstünden yıllar geçti, yıllardır verilen haksız penaltıya gıkım çıkmadı, çok eleştirdi beni skor yazarları, yerden yere vurdu, onlar vurdukça ben güçlendim, kaskatı kesildim, kenetlendim benim gibilerle, KARTAL bakışlılarla.
Çok hain girdi benim içime, dünya kulübü yaptılar beni, kurumsallaştırdılar akıllarınca, yıldız oyuncular aldılar, başarı için her yol mübah dediler, bense bakmadım skor tabelasına, RUHTUR dedim onlara önemli olan, yılmaz savaşçısı oldum doğru bildiğim yolun.
Hep belden aşağı vurdular, arkamdan iş çevirdiler, kendileri gibi olmamı istediler, kirli oyunlarına alet olmadığım için azsınız dediler, nerede şampiyonluklarınız, nerede kupalarınız dediler, ben ŞEREFLİ İKİNCİYİM dedim, azız ama özüz dedim.
Yuvamın üstüne pahalı pahalı kafesler yaptılar, sandılar ki müşteriyiz, sandılar ki paralarıyla, pahalı içkileriyle oturup ahkam kesecekler, biz de boyun eğip, kaçıp gideceğiz, cevabım sert oldu onlara, sizin viskinize karşılık benim maçtan once içtiğim ucuz şarabım, sizin pahalı kafesinize karşılık benim tribünde hiç oturmadığım koltuğum var dedim. Ne müşteriyim ne seyirci ben TARAFTARIM diye haykırdım onlara.
Çok küfür ediyorsun dediler, herşeye karşısın dediler, bu kadar muhaliflik olmaz dediler, her oyunun kuralı var dediler, oyunu kuralına gore oyna, düzene uy sen de bizim gibi ol dediler, Asını gösterdim duvarda bir maç öncesi yazılan yazının, bırakın beni, çekemezsiniz bataklığınıza beni dedim, ben herşeyin karşısındayım kendimin bile, ben buyum dedim, ben HALKIM dedim.
Renkli formalarıyla evlerinden sallamaya başladılar, benim şarkılarımla bana küfrettiler, bir de yanlarına yasaları aldılar, gelemezsin dediler, ben de dedim ki onlara onbinimiz değil onbirimiz yeter, RUHUMUZ YETER.
Şimdi yeniden kuşanıyorlar kılıçlarını, evime sokmamaya çalışıyorlar beni, yıldırmaya çalışıyorlar, ne acıdır ki savunması gerekenler beni onlar da susuyor, adeta göz yumuyor kendi hesapları için, şimdi bana düşeni biliyorum, başkaldırmak zamanı, ŞEREFİMLE OYNADIM HAKKIMLA KAZANDIM deme zamanı yine.
Zaman yine geçecek, güzel günler de gelecek, kötü günler de, ama siyah beyaz atkımla ve havadaki yumruğumla ben hep yanında olacağım, çünkü ben BEŞİKTAŞLIYIM. Çünkü ben SEVİNMEK İÇİN SEVMEDİM.
(Özer abi senden çok özür dilerim)
Oysa senin için ne fermanlar yazmıştım,sen yüreğimde ateş,gözlerimde fer,bedenimde güç,ayağımda derman.Sevdim sevincini sevdim kederini.
Oturup köşesinde,bir köşede,en kuytu köşede ağlayanlar gördüm.Mutlu şaşkın dargınlar vardı.1903 hayalini beyninde yeniden yaşayan.Yaşamışcasına o günleri hepsi birer Şeref Bey,Ahmet Fetgeri,Hüsnü Bey ,Fuat Balkan dı.Baba Hakkı gibi sert çakmak gözleri.Acaba fersah fersah satılan metremetre kattıklarımıydı bozuldukları.Oysa bir tarih yaratmışlardı,özene bezene,biriktire biriktire.Beşiktaşlı Kartaldır diye emanet etmişlerdi maziyi.Şimdi birileri 8-10 yıldır endüstriyel denilen melanete kurban ediyorlardı emanetleri.Binbir zahmetle kazandırdıklarını elegüne veriyorlardı,verdiler,vermişlerdi.Vereceklerde.
Nasıl olsa kendileri bir damla ter akıtıp almamaıştı oraları ve ne acıydıki tüm bunlar olurken Beşiktaşlı olmalarıyla hep gurulandığımız arkadaşlarımız alkış tutuyor,kurullarda onaylıyor,dahada fazla satın diyordu.Ve yine ne acıdırki gerekirse herşey satılır diyorlardı.İsim bile ,salonlar,binalar bile.Ne kalacak acaba 10 yıl sonra elde avuçta.Hovardaca harcadıkları,borsaya açıp paraları toplayıp kaybettikleri babalarından kalmamıştı ya.Tuğlaları bile satsalar ne olacaktiki.Sadece kendi dönemleri şaaşalı olsun yeterdi onlar için.Onu bile beceremediler.Milyonlarca dolar borç 8 yılda sıfır Avrupa,bir şampiyonluk.bir kupa.Satıp savdıklarıyla ne borç ödediler,ne kupalar getirdiler üstüne borç eklediler.Buna evet diyenlerde Beşiktaşlı ne yazıkki.
Tarihimden kalanları satmayın yeter.Mazimize acı düşürmeyin.Hani herşey güzel olacaktı.Toprak kil kokacaktı,çeşme ise sadece su.İçimizden kopardınız sevdamızı,sevincimize karanlık düşürdünüz.Ama biz kuru ekmeklede en görkemli sofrayı kurarız unutmayın.Küçük tepeciklerden bakarız maviliklere.Siyah Beyaz yorgun düşlerde yaşarız birbaşına.Dudaklarımızda derbeder bir beste ,çığlıksızda bekleriz zamanı.
Üzülme sen ŞANLI TARİHİM,ŞEREFLİ MAZİM.Anılar gezinecek masumca söylenen her sözün ve başkaldırının ardında.Dile gelsede ayrılık ve özlem ,senin sevdan dünkü gibi terketmeyecek beynimi.Aslında terk ettiremeyecekler ve sevincimize karanlıkları düşüremeyecekler...
Benim maçları kaybedişimin üstünden yıllar geçti, yıllardır verilen haksız penaltıya gıkım çıkmadı, çok eleştirdi beni skor yazarları, yerden yere vurdu, onlar vurdukça ben güçlendim, kaskatı kesildim, kenetlendim benim gibilerle, KARTAL bakışlılarla.
Çok hain girdi benim içime, dünya kulübü yaptılar beni, kurumsallaştırdılar akıllarınca, yıldız oyuncular aldılar, başarı için her yol mübah dediler, bense bakmadım skor tabelasına, RUHTUR dedim onlara önemli olan, yılmaz savaşçısı oldum doğru bildiğim yolun.
Hep belden aşağı vurdular, arkamdan iş çevirdiler, kendileri gibi olmamı istediler, kirli oyunlarına alet olmadığım için azsınız dediler, nerede şampiyonluklarınız, nerede kupalarınız dediler, ben ŞEREFLİ İKİNCİYİM dedim, azız ama özüz dedim.
Yuvamın üstüne pahalı pahalı kafesler yaptılar, sandılar ki müşteriyiz, sandılar ki paralarıyla, pahalı içkileriyle oturup ahkam kesecekler, biz de boyun eğip, kaçıp gideceğiz, cevabım sert oldu onlara, sizin viskinize karşılık benim maçtan once içtiğim ucuz şarabım, sizin pahalı kafesinize karşılık benim tribünde hiç oturmadığım koltuğum var dedim. Ne müşteriyim ne seyirci ben TARAFTARIM diye haykırdım onlara.
Çok küfür ediyorsun dediler, herşeye karşısın dediler, bu kadar muhaliflik olmaz dediler, her oyunun kuralı var dediler, oyunu kuralına gore oyna, düzene uy sen de bizim gibi ol dediler, Asını gösterdim duvarda bir maç öncesi yazılan yazının, bırakın beni, çekemezsiniz bataklığınıza beni dedim, ben herşeyin karşısındayım kendimin bile, ben buyum dedim, ben HALKIM dedim.
Renkli formalarıyla evlerinden sallamaya başladılar, benim şarkılarımla bana küfrettiler, bir de yanlarına yasaları aldılar, gelemezsin dediler, ben de dedim ki onlara onbinimiz değil onbirimiz yeter, RUHUMUZ YETER.
Şimdi yeniden kuşanıyorlar kılıçlarını, evime sokmamaya çalışıyorlar beni, yıldırmaya çalışıyorlar, ne acıdır ki savunması gerekenler beni onlar da susuyor, adeta göz yumuyor kendi hesapları için, şimdi bana düşeni biliyorum, başkaldırmak zamanı, ŞEREFİMLE OYNADIM HAKKIMLA KAZANDIM deme zamanı yine.
Zaman yine geçecek, güzel günler de gelecek, kötü günler de, ama siyah beyaz atkımla ve havadaki yumruğumla ben hep yanında olacağım, çünkü ben BEŞİKTAŞLIYIM. Çünkü ben SEVİNMEK İÇİN SEVMEDİM.
(Özer abi senden çok özür dilerim)