Mert Kayalar
31-10-2007, 21:26
Merhaba arkadaşlar,
Bir kaç beşiktaş taraftarlarının toplandığı forum sitesinde yer aldım(Forzabesiktas vb.).Fakat özgür düşüncelerimi paylaşamama gibi bir durum vardı ve kapalıda yeni yer alan bir çok kişiyle fikir ayrılıklarına düşüyordum.Halkın Takımı Forum'unu yeni öğrendim ve üye oldum, neyse.
Sene 2007 Kapalıda bulunan arkadaşların çoğunlugunda kombine var.Her 2 haftada bi maça geliyorlar 90 dk. bitiminde evlerine dönüyorlar.
Bizim tribünlerimizin çok uzun yıllara dayanan bir geçmişi var.Bu geçmişi yaratanlar ailelerini, işlerini geride bırakıp canlarını ortaya koyarak yarattılar.
Yaşımdan ötürü o günleri görebilme imkanım olmadı.
Fakat okul derslerime giren edebiyat hocamız "Tarihini bilmeyen geleceğine sahip çıkamaz" cümlesini derste söylediğinde aklıma direk bu sevda, siyah beyaz renklerin beşiktaşın uğruna canlarını vermiş beşiktaş kapalısının bu günkü günlere gelişini aklıma getirmeye çalıştım, hiçbir bilgim yoktu.Eve gittim direk açtım bilgisayarı internette tarihimizle ilgili ne varsa araştırdım.
Geçmişimizle ilgili yazılan yazıları okudukça tüylerim diken diken oluyordu.O zaman ki sevginin bambaşka olduğunu anladım.
Şimdi kombine alan arkadaşlarımız her 2 haftada bir geliyorlar maça sonra da evlerine dönüyorlar demiştim.Kombine olmadığı zamanlarda geçmişte olan arkadaşlarımızın maçka parkında 1 bilet için maçtan bi gece once sabaha kadar bilet kovaladıklarını, maçtan önce sabahlamaları, abi-kardeş ilişkilerini, birlik ve beraberliği, çıkarsızca siyah-beyaz rengin beşiktaş sevgisini yaşamalarını bu sevgiyi korumalarını okudum ve her okudugum satırda adrenalinim dahada artıyordu içimdeki ruhum ne yaparsan yap bu eski ruhu eski kültürü tekrar yaşat diyordu bana, ben yaşamadım ama yaşamak yaşatmak istiyordum.
Benim benimsediğim felsefem, bir tarafı tutuyorsam, o tuttugum taraf için herşeyimi verebilceğim gerçeğidir.Tuttugum tarafı hep yensin hep şampiyon olsun diye sevmemişimdir.Benim için en önemlisi yonetim ve beşiktaşın amblemini hep yukarda tutmaya çalışan sporcular'a asla köstek değil destek olmaktır.Beşiktaş'ın tek bi yenilgisinin sonucunda suan ki taraftardan o kadar büyük bir tepki yiyip, baskı goruyorki bu baskıya tepkiye dayanan'ları kutlamak lazım.Beşiktaş kaç hafta yenilirse yenilsin, biz büyük bir takımız yonetimimize ve takımımıza destek çıkarak birlik ve beraberliği sağladığımız da elbet başarıya ulaşırız.Beşiktaşı ve taraftarı satanlar hariç tepkiyi asla göstermiceğimizi savunan bir görüşe sahibim.
Benim en katlanamicağım olay vefasızlık ve cefasızlıktır.Cefa çekmeden başarıya vefa olmadanda doğruya yönenilmez'i benimsemişimdir.
Ben düşüncelerimi, duygularımı yansıttıgıma ve o eski tribün kültürümüzü yaşamış olanların bu dusuncelerımi çok iyi anladığına inanıyorum.
Gerektiğinde cefalı, gerektiğinde asi, birlik ve beraberliğin hat safhada olduğu, ve şuan saymadığım bir çok eski tribün kültürümüz içinde olanları geri istiyorum!
Şuan benım görüşüm, bugünkü kapalı 90'lı yıllarda ki tribün kültürümüzün kırıntıları diye düşünüyorum.
Ama, ALEM biter ORTAM biter HAYAT biter "ÇARŞI" bitmez!
Ben o eski kültürü yaşamadım yaşamak, yaşatmak istiyorum.Bu mücadelemi ömrümün sonuna kadar vereceğim.
Tek isteğim, o yılları yaşamış insanların tribüne tekrar dönüp o kültürü yaşatmalarıdır.
ÇARŞI denince bazı değerler aklıma gelir ne gibi ;
Bursa-Ankaragüçlülerin çarşının onunde arabalarından inip meşale yakmaya cesaret edemedikleri aklıma gelir.Fenerlilerin kabataşta vapurdan inemedikleri aklıma gelir.Semte girerken sen beşiktaşlımısın diye herkese sorulan soru aklıma gelir.Semtimiz erkek semtidir başka renkleri tutan kişilerin semtte elini kolunu sallayarak dolaşmamaları aklıma gelir.Şov değil destek yapmak aklıma gelir.Asla ve asla vefasızca davranmamak aklıma gelir.Ve daha neler neler, bunları yaratıp yaşayanların tekrar o kültürü yaşatmalarını istemek istiyorum!
Evet artık söz sizde ?
Bir kaç beşiktaş taraftarlarının toplandığı forum sitesinde yer aldım(Forzabesiktas vb.).Fakat özgür düşüncelerimi paylaşamama gibi bir durum vardı ve kapalıda yeni yer alan bir çok kişiyle fikir ayrılıklarına düşüyordum.Halkın Takımı Forum'unu yeni öğrendim ve üye oldum, neyse.
Sene 2007 Kapalıda bulunan arkadaşların çoğunlugunda kombine var.Her 2 haftada bi maça geliyorlar 90 dk. bitiminde evlerine dönüyorlar.
Bizim tribünlerimizin çok uzun yıllara dayanan bir geçmişi var.Bu geçmişi yaratanlar ailelerini, işlerini geride bırakıp canlarını ortaya koyarak yarattılar.
Yaşımdan ötürü o günleri görebilme imkanım olmadı.
Fakat okul derslerime giren edebiyat hocamız "Tarihini bilmeyen geleceğine sahip çıkamaz" cümlesini derste söylediğinde aklıma direk bu sevda, siyah beyaz renklerin beşiktaşın uğruna canlarını vermiş beşiktaş kapalısının bu günkü günlere gelişini aklıma getirmeye çalıştım, hiçbir bilgim yoktu.Eve gittim direk açtım bilgisayarı internette tarihimizle ilgili ne varsa araştırdım.
Geçmişimizle ilgili yazılan yazıları okudukça tüylerim diken diken oluyordu.O zaman ki sevginin bambaşka olduğunu anladım.
Şimdi kombine alan arkadaşlarımız her 2 haftada bir geliyorlar maça sonra da evlerine dönüyorlar demiştim.Kombine olmadığı zamanlarda geçmişte olan arkadaşlarımızın maçka parkında 1 bilet için maçtan bi gece once sabaha kadar bilet kovaladıklarını, maçtan önce sabahlamaları, abi-kardeş ilişkilerini, birlik ve beraberliği, çıkarsızca siyah-beyaz rengin beşiktaş sevgisini yaşamalarını bu sevgiyi korumalarını okudum ve her okudugum satırda adrenalinim dahada artıyordu içimdeki ruhum ne yaparsan yap bu eski ruhu eski kültürü tekrar yaşat diyordu bana, ben yaşamadım ama yaşamak yaşatmak istiyordum.
Benim benimsediğim felsefem, bir tarafı tutuyorsam, o tuttugum taraf için herşeyimi verebilceğim gerçeğidir.Tuttugum tarafı hep yensin hep şampiyon olsun diye sevmemişimdir.Benim için en önemlisi yonetim ve beşiktaşın amblemini hep yukarda tutmaya çalışan sporcular'a asla köstek değil destek olmaktır.Beşiktaş'ın tek bi yenilgisinin sonucunda suan ki taraftardan o kadar büyük bir tepki yiyip, baskı goruyorki bu baskıya tepkiye dayanan'ları kutlamak lazım.Beşiktaş kaç hafta yenilirse yenilsin, biz büyük bir takımız yonetimimize ve takımımıza destek çıkarak birlik ve beraberliği sağladığımız da elbet başarıya ulaşırız.Beşiktaşı ve taraftarı satanlar hariç tepkiyi asla göstermiceğimizi savunan bir görüşe sahibim.
Benim en katlanamicağım olay vefasızlık ve cefasızlıktır.Cefa çekmeden başarıya vefa olmadanda doğruya yönenilmez'i benimsemişimdir.
Ben düşüncelerimi, duygularımı yansıttıgıma ve o eski tribün kültürümüzü yaşamış olanların bu dusuncelerımi çok iyi anladığına inanıyorum.
Gerektiğinde cefalı, gerektiğinde asi, birlik ve beraberliğin hat safhada olduğu, ve şuan saymadığım bir çok eski tribün kültürümüz içinde olanları geri istiyorum!
Şuan benım görüşüm, bugünkü kapalı 90'lı yıllarda ki tribün kültürümüzün kırıntıları diye düşünüyorum.
Ama, ALEM biter ORTAM biter HAYAT biter "ÇARŞI" bitmez!
Ben o eski kültürü yaşamadım yaşamak, yaşatmak istiyorum.Bu mücadelemi ömrümün sonuna kadar vereceğim.
Tek isteğim, o yılları yaşamış insanların tribüne tekrar dönüp o kültürü yaşatmalarıdır.
ÇARŞI denince bazı değerler aklıma gelir ne gibi ;
Bursa-Ankaragüçlülerin çarşının onunde arabalarından inip meşale yakmaya cesaret edemedikleri aklıma gelir.Fenerlilerin kabataşta vapurdan inemedikleri aklıma gelir.Semte girerken sen beşiktaşlımısın diye herkese sorulan soru aklıma gelir.Semtimiz erkek semtidir başka renkleri tutan kişilerin semtte elini kolunu sallayarak dolaşmamaları aklıma gelir.Şov değil destek yapmak aklıma gelir.Asla ve asla vefasızca davranmamak aklıma gelir.Ve daha neler neler, bunları yaratıp yaşayanların tekrar o kültürü yaşatmalarını istemek istiyorum!
Evet artık söz sizde ?