Geri istiyorum herşeyi..

[Hakan Kirezci]

Topumu geri istiyorum..
Çocukken ben bir zamanlar.. Evimizin karşısında ki patlıcan tarlasında arkadaşlarımla oynadığım, mülkiyetini dengesiz cep harçlıklarımızın eşit ağırlıkta paylaştığı sibobu hava kaçıran meşin top var ya hani?.. İşte onu..

Formamı geri istiyorum..
O sibobu hava kaçıran meşin topu istop ettiğim zaman, çocuk göğsümde orlon örgüsünün kıpkızıl izler bıraktığı, terimi emeceğine teşvik eden ve sırtında filanca memleketin plaka numarasının ya da falancanın uğurlu rakamının değil ama oynadığım mevkiin ne olduğunu anlatmayı becerebilen tek bir numaranın ve hemen üstünde de memleketin bütün hakanlarının adının yazdığı etiketsiz,logosuz, pazar işi forma var ya?.. İşte onu..

Heyecanımı geri istiyorum..
Hani yeteneklerimizin yetmemesine karşın, top tekniği yüksek sahte mahalle yıldızlarının işbirliği yaparak karşımıza çıkardıkları besili takımı, “top benden bir an önce gitsin” kaygısıyla ayağa pas yapa yapa yendiğimiz zaman farkına vardığımız gariban dayanışmasının benzersiz heyecanı var ya?.. İşte onu..

Kavgalarımı geri istiyorum..
Ne yaparsan yap ama gücün yetmez de yenilginin hazımsızlığı ve çaresizliğin hain dürtüleriyle sert girdiğin karşı takım oyuncusuyla küfürleşerek toz toprak yuvarlandığın kavgalar var ya?.. İşte onu..

Gazozomu geri istiyorum..
Maç bittikten sonra terinle birlikte soğuyan öfkenin yerini hızla doldurmaya başlayan utanç ve pişmanlığını da soğutmak için az önce kapıştığın karşı takım oyuncusu kardeşinle, mahalle bakkalının boş kasaları üzerinde içtiğin sade gazoz var ya?.. İşte onu..

Ayakkabılarımı geri istiyorum..
Bir zamanlar, top oynayan halk çocuklarının ortak sponsoru olan, hepsi aynı model, hepsi sadece siyah ve ilk bayram geçtikten sonra istisnasız hepsinin burun derileri top tepmekten aşınmış, Sümerbank’ın taş gibi ayak vuran ayakkabıları var ya hani?..İşte onu..

Ve…Oyunumu geri istiyorum..
Adı her ne kadar ayaktopu olsa da kendisi bir zamanlar bizzat elişi olan, teşhiri için besili desteklerin, devasa arenaların değil, henüz imar planı yapılmamış arsaların yeterli olduğu; aidiyetinin holding defter-i kebirlerinin aktifinde değil, bizzat taşıdığı bedenlerin yüreğinde kayıtlı olan kasların işlediği elişleri var ya?.. İşte onu..

Topumu aldınız…Formamı aldınız.. Heyecanımı aldınız.. Kavgalarımı aldınız.. Gazozomu aldınız.. Ayakkabılarımı aldınız.. Oyunumu aldınız..

Ama birşeyi unuttunuz.

Onu size asla söylemeyeceğim; Asla öğrenemiyeceksiniz ne olduğunu..

Sadece ve sadece zamanını bekleyin.

Zamanı gelince göreceksiniz..

[Özer Özçetin]

Anılarımızı asla satın alamazlar,aşkımızı anılarımızda yaşarız gerekirse,aşkımızı hiç satın alamazlar.Dallar yürüsede ağaca,can gelse yeşil yeşil yapraklara,bulutlar çekilsede göğün en gizli yerlerine aşkımızı satın alamazlar.Yağmur toprağı gebe etmiş ya kendine,ulaşamazlar asla kirlenmeyen sevdama.Onlar da yağmura muhtaç toprak gibi gebe bu aşka.Bu aşk olmasa yaşarmı onların tanrısı endüstriyellik.
Buğulanan bir koku gibi sevdamız,kartal gibi bakan şen gözlerimiz,korkuyu bastıran açlığımız,aşka muhtaç aşka susamış yüreğin açlığı.Bu yeter işte yener onları.Kağıt küheylanların koşan arkadaşı olamazki,gerekirse taş yerine şiirler basarız Siyah Beyaz kağıtlara yazdığımız şiirler ve tanıklık ederiz sattıkları tarihe zavallıca bakarak ve zavallılara bakarak.Ama asla aşkımızı kuşattırmayız vermeyiz satmayız,zaten sattığın aşk değildir artık,aşk sa satılmazki.
Çeşmedeki bir su kokusu,topraktaki nem,özgür uçurtmam,ve ıssız ve hür adam.
Bir kibritlik ömrü var satanların,yak tutuştur ve üfle.Nasıl kendi başına yaşayacaklar cilalı,ojeli makyajlı sahte aşklarını.Sonunda tıpış tıpış gelecekler,gerçek aşka teslim olacaklar ve ibadet edecekler Kartal Yüreklerin Şerefine,selam duracaklar Beşiktaşımın Hakkına.

[Hasan Yesil]

yüreğine sağlık hocam akşam akşam ağlıyordum. nerdeyse. oyunumu geri istiyorum verin bana oyunumu.

[H.Deniz Budak]

Anılarımızı asla satın alamazlar,aşkımızı anılarımızda yaşarız gerekirse,aşkımızı hiç satın alamazlar.Dallar yürüsede ağaca,can gelse yeşil yeşil yapraklara,bulutlar çekilsede göğün en gizli yerlerine aşkımızı satın alamazlar.Yağmur toprağı gebe etmiş ya kendine,ulaşamazlar asla kirlenmeyen sevdama.Onlar da yağmura muhtaç toprak gibi gebe bu aşka.Bu aşk olmasa yaşarmı onların tanrısı endüstriyellik.
Buğulanan bir koku gibi sevdamız,kartal gibi bakan şen gözlerimiz,korkuyu bastıran açlığımız,aşka muhtaç aşka susamış yüreğin açlığı.Bu yeter işte yener onları.Kağıt küheylanların koşan arkadaşı olamazki,gerekirse taş yerine şiirler basarız Siyah Beyaz kağıtlara yazdığımız şiirler ve tanıklık ederiz sattıkları tarihe zavallıca bakarak ve zavallılara bakarak.Ama asla aşkımızı kuşattırmayız vermeyiz satmayız,zaten sattığın aşk değildir artık,aşk sa satılmazki.
Çeşmedeki bir su kokusu,topraktaki nem,özgür uçurtmam,ve ıssız ve hür adam.
Bir kibritlik ömrü var satanların,yak tutuştur ve üfle.Nasıl kendi başına yaşayacaklar cilalı,ojeli makyajlı sahte aşklarını.Sonunda tıpış tıpış gelecekler,gerçek aşka teslim olacaklar ve ibadet edecekler Kartal Yüreklerin Şerefine,selam duracaklar Beşiktaşımın Hakkına.

anılarımıza aşklarımıza el uzatanlar bilmezler ki buna güçlerinin yetmeyeceğini özer abim.onlar ki geçmişimizi çalmaya cüret edenlerdir.onların elleri yoktur aslında bedenleri yoktur.düşleri yaşamışlıkları yoktur.hep çalmışlardır onlar.kendilerinde varolmayanı namertçe varetmeye çalışmışlardır.bunu da marifet sayarlar hani.

bırakalım onlar ''iskeletler diyarında'' kendilerine sahtelikler yaratmaya devam etsinler.biz bu yakaya geçmelerine izin vermeyiz özer abim.

[Gökhan Gürses]

bahçeye kaçan topu almaya giderken başımıza yağan terlikleri ve kova kova suları.
top peşinde koşarken yırtılan ayakkabı ve pantolanlar yüzünden annemizden yediğimiz fırçaları.

[Özgür Ergün]

Bilmeyenler vardır diye küçük bir anımsatma, Halkın Takımı toplulupunun ilk ciddi sayilacak etkinliği "Gazozuna Futboldu". Okulun bahçesinde sayıları net olmayan iki takım çıkmış ciddi sayılabilecek bir motivasyonal yapmıştık gazozuna maçımızı.

Hoş gazozlar hala ödenmedi ama neyse... konu dışı.

Hep dedik "üç korner bir penaltı.. yaşasın sokak" demeye de devam edeceğiz.

[İsmail Şahin]

gecenin 2/25 i
nasılda ödemiştik hep beraber kırılan okul camının parasını...
patlayan plastik topun havası kaçmasın diye sabun yürütmüştük hani akyıldız bakkaliyesinden...
ve bir ilk yaşatmıştık sokak tarihinde
veresiye defterine yazılan o plastik topun parasını nuri abi ödemişti
"ulan bak rakı parasından kesiyorum bi golde benim için atın" demişti...

cuma gecesinden gizlice hazırlanan maç üstü ve spor ayakkabılar
peder beye gösterilmeden çantalara yerleştirildi
deftere kitaba göstermediğimiz özenle...
izlenen avrupai maçtaki şık hareketler boş arsalarda saatlerce denenirdi
ve rüyalara girerdi atılan rovaşata goller...

üç defa top sektirirdi kaleci serkan
bunu bizim forvet ilhan anlayıp geriye doğru açılırdı da
gazi amca "top bahçeye kaçarsa keserim topunuzu" derdi ve sokak romantizminin içine ederdi...
ölmedin gitti gazi amca
bahçende domates bile yetişmiyor artık
futbol tanrısı belanı mı verdi?...

sümer korusunda maç için sıra beklerken
abilerimizin artistik hareketleriyle maça ısınır
maç sonrasında toprağa ve o güzelim kire bürünen terli vucutları marmaranın orta yerinde başka tuzlu sulara batırırdık...

kendi kalemize attığımız goller bile günlerce mahalle içinde fıkra konusu olurdu
minyatür kaleye atılan bel üstü goller ise kavga başlangıcıydı hep
ilk bacak arası golünü hatırlarmısın cemo ?
nasılda bağırıyordun ercana "namus olum namus"...
bizi bir tek sokak anladı
ve sokak çocukları nereden geldiğini unutmadı...

eyvallah Hakan abi
unutmadık, unutturmayız...

[Eyup Kaymaz]

Topumu aldınız…Formamı aldınız.. Heyecanımı aldınız.. Kavgalarımı aldınız.. Gazozomu aldınız.. Ayakkabılarımı aldınız.. Oyunumu aldınız..

Ama birşeyi unuttunuz.

Onu size asla söylemeyeceğim; Asla öğrenemiyeceksiniz ne olduğunu..

Sadece ve sadece zamanını bekleyin.

Zamanı gelince göreceksiniz..[/B]

alamamışlar işte, koskoca bir yürek kalmış ortalık yerde, birde aşk....
siyaaaaaaaaaaaahhhhh - beyaaaaaaaaaaaaaazzzz bir çığlık...

çok güzel bir yazı, teşekkür ederim anımsattıklarına.

[Derya Banu Akgul]

Sokak futbolu anılarım okadar çokki.küçükken hiç kız arkadaşım yoktu ya bahçede misket oynardım yada evin karşısındaki arsada fotbol ama en çok futbol oynamayı severdim.almazlardı beni önce oyuna sadece sesizce beklerdim kenarda sonra ya biri saktlanır yada annesi çağırırdı ve hemen gözler bana dönerdi ben sevinç çığlıklarıyla koşardım sahaya ne güzel günlerdi İzmirdeydik ozaman büyüdük sonra annem babam akıl vermeye başladı sen hanım haımcık bir kızsın oynama ne olur diye yalvardılar ama içimden futbol sevgisini alamadılar.oturduğumuz bölgenin 2 büyük sitesiydi ikamet ettiğimiz yerler ve bu iki büyük sitenin futbol takımı vardı her hafta maç olurdu ve tek bayan ben giderdim izlemeye sonra sonra özgürün dediği gibi gazozuna maçlar olunca idda büyüyünce ilgi arttı ve marşlar yazıldı hatta :) hala mahallede top oynayan çocukları seyrederim balkonumdan ama üzülürüm 5 dakikada bir araba geçer oyun bölünür topları yan bahçeden ömer amca kesmez mutlaka bir aracın altında kalır.yinede başkadır izlemesi,oynaması :) futbolu seviyorum ,tekrar çocuk olmak istiyorum :)

[Erdem Gazi]

babam almanyadan gelmişdi adamcağız buralarda iş bulamdı ya gitti bizleri doyurmak için taa oralara.gelemeye yakındı süreklide arardı her aradağında her konuşduğumda top isterdim.Ve geldi babm ve valizde rengarek bi top o topla mahheleye bi çıkışım var ki hiç sormayın sanki kral geliodu anasını satim.ee o zamanlar 90ların ortası falan öyle bezden top bulmak cok zorr eee taa almanyalardan gelmiş meşin yuvarlağımız kabaracak tabbi ki göğsümüz.top geldi ya o top artık benim değil o top mahhalenindi.gece yarısına kadar top oynardık.büyük abilerimiz de topu istiodu bende topa bi şey olacak diye her yola kactığında peşinden koşardım gecen arabaları gözümüz görmezdi çünkü mahhalenin tek bi tane bez topu var namusumuz gibi korurduk onu.az da cam kırıp kacmadık ama ne olursa olsun topu geri aldık.kartalsporun bana en az 3 4 beden büyük gelen 5 numaralı forması da vardı halen saklarım arkasına sulu boya ile ERDEM yazmışdım....

o günler cok geride kaldı ama bakın daha unutulmadılar zaten unutulmazlarda o yüzden o top o forma maçdan sonra içdiğimiz gazoz hala bende!!!kimse almadı zaten alamazda...

[Arda Can]

ahh hakan abii..ne güzel bir yazı bu..ama ben inanıyorum biz kalbimizde yaşattıkça o aşkı,sokak futbolu kazanacak endüstriyele karşı..

[Erkan Özberk]

plastik topumu alamayacaksınız, oyunumu alamayacaksınız
korkaklra hadi tanklarınızla tüfeklaerinizle gelin "VARSA CESARETİNİZ GELİN"

[Piraye Oğuz]

Kardeşim Hakan çok güzel maç anlatır.Her gün mahallenin çocukları bizim evin arka bahçesinde maç yaparlar,Hakan anlatır,Bizde balkondan seyderdik.Çocuklardan birisinin adı Haydar,hergün gelip Hakana bana Şifo desene derdi.
Keşke yeniden çocuk olabilsek..

[Gürhan Oğuz]

neydi o yıllar
aklımızda kalanlar, isimler maçlar, atletlerden yapılmış formalar (azmı dayak yerdik be birde ben formama beşiktaş amblemi yapardım kimsede olmazdı )
çok dahamı dolu yaşadık yoksa her şeyi kendimiz yarattığımız içinmi bu kadar unutulmaz oldular
bence biz her şeyi kendimiz yarattığımız için bu kadar güzeldi
maçları radyodan dinleyip mahallede boş arsalarda kendimize birer isim bulurduk ben KAYA KÖSTEPEN olurdum sonra ayrılırdık fener ve gs bir takım kurarlar eksiklerini biz verirdik binbir nazla oyun başlardı
aramızda para toplayıp top alırdık ağzı getli ( içinde sibobu olmayan iç top vardı ve ağzı bağlanarak kapatılırdı)
illada siyah beyaz olurdu
ne güzeldi be o günler

[M.Duru Can]

Bu anıları son yaşayanlar olarak ne kadar da şanslıymışız.
Acaba bu anılar, bu senelerden sonra yaşayacak bedenler varmıdır ? :(

[Latife Kara]

biz kalabalık bir aileyiz.çoğunluk beşiktaş. babam abimlerin top oynamısını hiç istemezdi.Bizimkiler yine de oynamaktan vazgeçmezdi.naylon patlamış top la boş arsalarda maç yaparlardı.Ben onların hiç yeni bir topla oynadıklarını görmedim. onlar için kolay olmazdı yeni bir top almak bütün mahalle birleşirdi yeni naylon top için.o naylon top hemen patlak sönük bir top olurdu ve maçlar top top olmaktan çıkana kadar devam ederdi.Ben hep abimlerin maç yaptığını gizliden babama söylerdim.:o ve babam büyük bir baskın yapardı maç yaptıkları boş arsalara.zaten sönük olan toplarını babam sinirden bıçaklar ve yırtardı top bir bez parçasına benzerdi o haliyle.Bizimkilerin babamdan dayak yememek için nasıl kaçmaya çalıştıklarını hiç unutmuyorum.:( Ama top oynuyorlar diye babama abimleri ispiyonlayan ben şimdi maçları beşiktaş maçlarını kaçırmamaya çalışıyorum.geri istiyorum herşeyi..

[Deniz Sabri Leventoğlu]

Hasbinin arkasıdır hayata merhaba deyiş sokağım..

Hasbi mutfağının havalandırmasının ve tellerle çevrili camı kalemiz olurdu. En sevdiğimiz orta - kafa- gol idi. Aşçı bağırırdı ordan veletler bi çalıştırmadınız beni burda diye. O zamanlar Beşiktaşlı abilerimiz hasbide bi yandan demlenip bi yandan tezahurat yaptıkça kendimizi İnönü de sanıp öyle bir coşardık ki sokakta. Kendimizi onlarca taraftarın önünde futbol oynarcasına kaptırırdık. O kalenin önüne araba park ettiğin de ise ilk hedefimiz Hayriye teyzenin kapısının önüydü. Kendisi girişin üstünde otururdu ama jer top oynayışımızda bir sürü fırça yerdik yerli yersiz. Bide bizim emre apartmanının 2. katındaki Muzaffer Hanım teyze vardı. Hele bide kocası Şaban Amca. Topumuz kaçmaya görsün balkonlarına bir sürü laf. Ama kıyamayıp topumumuzu geri atardı. Söz bir daha atmicaz Şaban amca derdik.

Karşı yokuşumuzdaki mahalle iki ye ayrılırdı. Aşağı ve yukarı diye. Aşağının takımı çok sağlamdı bir türlü yenemezdik adamları. O mahalleye maç yapmaya giderken bizim apartmanın önünde toplanır birbirimize saçma sapan yüzlerce taktik verirdik. En sonda İstiklal marşımızı okuyup tek sıra halinde yola koyulurduk.

Anıları hatırlamak çok güzel oldu.

Yaklaşık bir ay önce sokağımdan geçerken bizim sokağın yeni jenerasyonunu gördüm. Top oynuyorlardı. Biraz katılayım kardeşlerimize dedim. Ama bu sefer ne göreyim. Sokağa daha yeni gelmiş sayılan Yurt sahibi çıkar cama başlar bıdı bıdı ya.

Sokağa bir kesim her zaman karşı olmuştur.

Ama sonuçta Hep O Sokak İnsanları Kazanmıştır.

Eskilere götürdüğün ve o güzel yazın için ellerine yüreğine sağlık Hakan abi...

Yanlış bir ifade kullanmışsam affınıza sığınırım.

Siyah-Beyaz Ölüm-Yaşam

[Rasim Bektaş]

H. Hüseyin Korkmazgil

"Vurun beni kemik kemik
Sökün beni tırnak tırnak
Deri deri yüzün beni
Oy lili, oy lili, oy lili
Aslan gibi bir yiğit
Sevdası da sevda ha
Ne bir ses ne bir ışık
Ağamsın sen
Paşamsın karanlık
İşkence ışıtmaz geceyi, oy lili."

[Cihan Güngör]

Basketbolu istiyorum. Müessese takımlarına kafa tutan Beşiktaş'ımı istiyorum. Mütevazi bütçesine rağmen önüne geleni deviren Beşiktaş'ımı istiyorum. Alt kümeden geldiği yılda liderliğe kadar yükselen takım ruhunu istiyorum. Basketbolda başarının paraya değil, takım ruhuna bağlı olduğunu defalarca ispatlayan takımımı istiyorum. Beşiktaş basketbol takımını istiyorum.

(Not: Alt kümeye düşmenin nedeni parasızlık değil, yöneticilerin takımla hiç ilgilenmemesiydi.)

[Safak Batman]

^yukari^

[Birol Erkul]

ne kadar güzel günlerdi....gol degil olum direk üstü tartısmaları...mac bitimi yendik sisirdik dolma yaptık pisirdik gibi cocuk aklınca kızdırmalar...mac olmus 8-0 maglupsun takım arkadaslarınla kenetlenip hadi olum baslıyoruzlar....kaleci oyuncular 2 gollüğüne kaleye geçmeler....ezan okununca eve gelmeler...banyodan el ayak yıkarken musluğa ağzını dayayıp kana kana su içmeler...o maçlardan birinde tesadüfen kaledeyken kurtardığım 1 penaltıyla adım kaleci kaldı ve o gün bugündür halı saha olsun amatör kulüp maçlarında nizami sahalar olsun hep kaleciyimdir...:)

[Emre Ersoydan]

ne guzel gunlerdı harbıdende...20 yasındaym daha sımdıden ozledım