Hepimiz Beşiktaşlıyız, hepimiz azınlığız

[Serdar Yeşil]

Ermeni Cemaatinin Lideri Patrik Mutafyan’ın, Hürriyet Spor’a verdiği röportajda, “Türkiye’deki Ermeniler Beşiktaş’ı tutar” demesi, bazılarına çok garip gelmiş olmalı ki, kendilerince espri yapıyorlar. Oysa ben Sayın Mutafyan’ı ve ne demek istediğini o kadar iyi anlıyorum ki…

Çünkü Beşiktaşlılık biraz da ‘ekalliyet duygusunun’ sonucudur. Yalnızlık, farklı olmak ve kendini azınlıkta hissetmek, Beşiktaşlılıkta karşılığını bulur. En azından benim için durum böyleydi. Mahalledeki o durum önce azınlık duygusuyla karışır, sonra da Beşiktaş coşkusuyla buluşur.

İstanbul’daki azınlıkların birçoğunun da Beşiktaşlı olduğu söylenir. Tabi bu varsayım ne kadar doğru bilmiyorum, ama sonuç olarak çok mantıklı.

Türkiye’de iki de bir “En çok hangi takımın taraftarı var?” türünden saçma sapan ve gereksiz anketlerde de Beşiktaşlı sayısı diğer iki kulübe nazaran daha az çıkar.

Fakat ne önemi var ki? Zaten Türkiye’de “Zeki, Çevik ve Ahlaklı” insan sayısında da kaygı verici bir gerileme yok mu?
Aziz NESİN ne dediyse, aynen devam ediyor.
Evet Beşiktaşlıyız, evet azınlığız. Çünkü Beşiktaşlılık ‘her şeye rağmen var olmak’ demektir. Bu yüzden ki, Beşiktaş tribünleri sadece seyircilerin bir araya geldiği oturma biçimi değil, ‘barikattır.’

Beşiktaşlı göğsünü gere gere bağırır: “Hepimiz azınlığız.”
Erdoğan AKTAŞ

Ben azınlık olmasaydım çok emin söylüyorum BEŞİKTAŞLI olmazdım, BEŞİKTAŞ lığı hisetmek için bir şeyleri eksik yaşamak gerek, Dersimde köyleri boşaltılmış, Metropollerde işsiz ve Aşsız kalmış, Ana dilini konuşması yasaklanmış, kültürü yozlaştırılmış, coğrafyası barajlara teslim edilmiş, kızılderili veya SİYAHİ doğmak ve buna benzer şeyler hissettirir BEŞİKTAŞ lığı

[Namik Kartaloglu]

ikincilestirilmek hatta ucunculestirmek mantigi simdiki mantik degil tabiki ta uzun zamanlara denk gelir bu kiyaslama olayi hep renklilik hep daha cok gol atmak hep daha cok galip gelmek, hep dah cok sampiyon olmaktan gecerdi sevgiler. ve biz o zamanlarinda bile(futbol daha endustrilesmemisken) göguslere reklam takilmaya baslanmamisken bile biliyorduk Besiktas Gönullerin Tek Sampiyonu oldugunu. Biliyorduk ve bunu acik acik söylemememiz de bizler icin rahat bir eylem degildi ayni bellirtigin diger ikinci faktör gibi. Hem azinlik olacaksin hem Besiktasli. Dogdugum ilcemizde Karakartal diye bir takim kurmustuk maclarimiz amatör kumede oynayan ilce maclarindan daha cok seyirci toplardi. Sahamiz Kizmeslek lisesi bahcesiydi. Akasya agaclari topumuzu gunde iki uc defa patlatirdi. biz de akasya agaclarina inat kaynak ederdik plastigi plastige. her defasinda topumuz biraz daha kuculur biraz daha agirlasir biraz daha cok gol olurdu. Kaymakam ve Belediye baskanimizi hic yanimiza alamadik, hep komunistler, ve besiktaslilarin takimi derlerdi. öyle de kaldik taaa ki bir döneme kadar sonra komunistligi biraktik ama Besiktas oldugu yerde duruyor. o son Barikatimiz onu da kaybettik mi zaten...birer birer solucan yemi olmaya baslamisiz bile.