Ferhat Talan
06-12-2009, 23:31
Beşiktaş'la Diyarbakırspor arasında İstanbul İnönü Stadyumu'nda oynanan 15. haftanın açılış maçı iki takımın da 2'şer puan bıraktığı bir maç olsa da sezonun şampiyonunu bence ilan etti.
Size kesinlikle galibiyetle veya puanla gelen bir şampiyonluktan bahsetmeyeceğim...
Malumunuz, biraz abartılmakla birlikte, Beşiktaş tribünlerinin muhalif bir kimliğe sahip olduğu öteden beri anlatılır.
Sanki tüm tribünde sol bir rüzgar estiği havasına gireriz zaman zaman... Oysa bir sandık koysanız tribün girişlerine, muhtemelen Türkiye'nin siyasi yelpazesine uygun bir dağılım çıkacaktır ortaya. Beşiktaş'ın da islamcısı, milliyetçisi öyle az filan değildir hani... Ancak yine de Beşiktaş tribünlerinde zaman zaman görünür olan sol bir hegemonyadan söz edilebilir.
ÇARŞI ismiyle çoğunuzun bildiği ve 'Her şeye karşı' sloganıyla tanınan taraftar grubunun, tribüne yıllarını verdiği emek neticesinde tartışılmaz bir meşruluğu vardır. Ve bu meşruluktan kaynaklanan özgüvenle tribündeki solcuların sesi daha çok çıkmaktadır...
Tribünde meşruluğu olan taraftarlar, Irak işgaline, nükleer enerjiye, İsrail'in Filistin'de yaptığı işgale, Hasankeyf'in başına gelenlere, Susurluk’taki çetelere karşıdır ve tepki verdiğinde gündem olur.
Örneğin bir Ermeni'yi kendilerine tribün lideri yapıp, baş tacı yapmaktan gocunmazlar, bunu tartışma konusu dahi yapmazlar...
Ama!... Ama konu günlerdir değişik illerde yaşanan Kürt-Türk gerilimi olunca, bir de CHP'li sözüm ona demokratların bile şahin kesildiği toplumsal travma söz konusu olunca, yalan değil aklımda kocaman bir "acaba" ile gittim dün akşam stada.
CHP'li Beşiktaş Belediye Başkanı’nın eski bir Beşiktaş Yönetim Kurulu üyesi olması nedeniyle biraz da cumhuriyetçi bir destek de mevcuttur. Laiklikle ve Tayyip Erdoğan'la ilgili eğlenceli ve tabi biraz argo tezahüratlar sık sık söz konusu olur... Aynı cumhuriyetçilikten ötürü, zaman zaman Türkiye Bayrağı, Türkiye Cumhuriyeti gibi milli birlik kavramları da afişlerde dile gelir...
Biraz da CHP'lilerin MHP'lileri aratmadığı günlerde olduğumuz için olacak, acaba sezon başından beri değişik maçlarda "PKK Dışarı" diye protesto edilen, yönetimiyle ve taraftarıyla bu duruma isyan etme noktasına gelen Diyarbakırspor'a karşı benzer bir tepki Beşiktaş tribünlerinden de yükselebilir mi? diye düşünüyordum.
"Irkçılığa karşıyız, Beşiktaşlı'yız!"
Hemen söyleyeyim, böyle bir protesto ya da slogan olmadı... Hatta bu yazıyı yazmama sebep bakın başka neler yaşandı, onları anlatacağım:
Her zamanki gibi İnönü Stadı Kapalı alt tribünde, Rıdvan Akar'ın sağ alt çaprazında, tribünün en önü olan sahaya sıfır noktasındaki yerimi aldım... Daha stada girer girmez dikkatimi çeken, Diyarbakırspor atkılı ve Beşiktaş bereli bir kaç taraftarın yer aldığı kapalı üst tribün oldu.
'Eh fena değil, en azından gergin bir atmosfer yok' diye geçirdim içimden.
Takımlar sahaya çıkmış ısınıyorlardı. 'Beşiktaş - Diyarbakırspor elele, hep beraber tribüne' tezahüratı devamında gelecek kardeşliğin ilk sinyali oldu. Her iki takım futbolcuları da bir araya gelip tribünleri selamladılar. Bu sırada tüm tribünler futbolcuları alkışlıyordu...
Eski bir Beşiktaşlı olan Diyarbakır Teknik Direktörü Ziya Doğan ayrıca selamlandı...
Kapalı tribünde heyecan arttı. "Irkçılığa karşıyız, Beşiktaşlıyız!" diye tezahürat yapılınca kulaklarıma inanamadım. Garip bir refleksle ellerimi çırptım, zıplayarak söylemeye çalıştım, yumruk mu sallasam dedim; ben bu kararsızlıkları yaşarken Diyarbakır taraftarları da "Beşiktaş, Beşiktaş!" diye tezahürat yapmaya başladılar... Biz onları alkışladık, karşılıklı siyah beyaz ve kırmızı yeşil çektik...
Hani gözümle kulağımla görmesem inanamayacağım bir manzara, tribünde yılların emeğiyle kurulan bir meşruluk ve bu meşruluğun yarattığı hegemonya ile sayısı azımsanmayacak sağ görüşlü insanın önünde cereyan etti. Münferit homurdanmalar dışında bir sıkıntı da yaşanmadı...
Maç için sahaya çıkmaya hazırlanan Diyarbakırspor futbolcusuna bir taraftar çiçek uzattı tribünden, aynı futbolcu devre arası soyunma odasına giderken formasını tribünde çiçeği aldığı taraftara attı...
Ben protesto olmamasını umut edecek kadar ümitsizken, tribünler sürpriz yapmış, bir kardeşleşme yaşatmıştı hepimize.
İnsan kendi takımının kazanmasını istiyor elbette, ama 90 dakika sonunda tabelada yazan 0-0 skoru adeta Beşiktaş İnönü Stadyumu'nda halkların kardeşliğinin kazandığını müjdeliyordu.
Beşiktaş maçı kazanamasa da, tribündeki seyircisiyle kalplerin şampiyonu olmuştur.
Yazının başlığı bunun için: Şampiyon Beşiktaş!...
http://www.turnusol.biz/public/makale.aspx?id=6086&pid=19&makale=Şampiyon%20Beşiktaş!
Size kesinlikle galibiyetle veya puanla gelen bir şampiyonluktan bahsetmeyeceğim...
Malumunuz, biraz abartılmakla birlikte, Beşiktaş tribünlerinin muhalif bir kimliğe sahip olduğu öteden beri anlatılır.
Sanki tüm tribünde sol bir rüzgar estiği havasına gireriz zaman zaman... Oysa bir sandık koysanız tribün girişlerine, muhtemelen Türkiye'nin siyasi yelpazesine uygun bir dağılım çıkacaktır ortaya. Beşiktaş'ın da islamcısı, milliyetçisi öyle az filan değildir hani... Ancak yine de Beşiktaş tribünlerinde zaman zaman görünür olan sol bir hegemonyadan söz edilebilir.
ÇARŞI ismiyle çoğunuzun bildiği ve 'Her şeye karşı' sloganıyla tanınan taraftar grubunun, tribüne yıllarını verdiği emek neticesinde tartışılmaz bir meşruluğu vardır. Ve bu meşruluktan kaynaklanan özgüvenle tribündeki solcuların sesi daha çok çıkmaktadır...
Tribünde meşruluğu olan taraftarlar, Irak işgaline, nükleer enerjiye, İsrail'in Filistin'de yaptığı işgale, Hasankeyf'in başına gelenlere, Susurluk’taki çetelere karşıdır ve tepki verdiğinde gündem olur.
Örneğin bir Ermeni'yi kendilerine tribün lideri yapıp, baş tacı yapmaktan gocunmazlar, bunu tartışma konusu dahi yapmazlar...
Ama!... Ama konu günlerdir değişik illerde yaşanan Kürt-Türk gerilimi olunca, bir de CHP'li sözüm ona demokratların bile şahin kesildiği toplumsal travma söz konusu olunca, yalan değil aklımda kocaman bir "acaba" ile gittim dün akşam stada.
CHP'li Beşiktaş Belediye Başkanı’nın eski bir Beşiktaş Yönetim Kurulu üyesi olması nedeniyle biraz da cumhuriyetçi bir destek de mevcuttur. Laiklikle ve Tayyip Erdoğan'la ilgili eğlenceli ve tabi biraz argo tezahüratlar sık sık söz konusu olur... Aynı cumhuriyetçilikten ötürü, zaman zaman Türkiye Bayrağı, Türkiye Cumhuriyeti gibi milli birlik kavramları da afişlerde dile gelir...
Biraz da CHP'lilerin MHP'lileri aratmadığı günlerde olduğumuz için olacak, acaba sezon başından beri değişik maçlarda "PKK Dışarı" diye protesto edilen, yönetimiyle ve taraftarıyla bu duruma isyan etme noktasına gelen Diyarbakırspor'a karşı benzer bir tepki Beşiktaş tribünlerinden de yükselebilir mi? diye düşünüyordum.
"Irkçılığa karşıyız, Beşiktaşlı'yız!"
Hemen söyleyeyim, böyle bir protesto ya da slogan olmadı... Hatta bu yazıyı yazmama sebep bakın başka neler yaşandı, onları anlatacağım:
Her zamanki gibi İnönü Stadı Kapalı alt tribünde, Rıdvan Akar'ın sağ alt çaprazında, tribünün en önü olan sahaya sıfır noktasındaki yerimi aldım... Daha stada girer girmez dikkatimi çeken, Diyarbakırspor atkılı ve Beşiktaş bereli bir kaç taraftarın yer aldığı kapalı üst tribün oldu.
'Eh fena değil, en azından gergin bir atmosfer yok' diye geçirdim içimden.
Takımlar sahaya çıkmış ısınıyorlardı. 'Beşiktaş - Diyarbakırspor elele, hep beraber tribüne' tezahüratı devamında gelecek kardeşliğin ilk sinyali oldu. Her iki takım futbolcuları da bir araya gelip tribünleri selamladılar. Bu sırada tüm tribünler futbolcuları alkışlıyordu...
Eski bir Beşiktaşlı olan Diyarbakır Teknik Direktörü Ziya Doğan ayrıca selamlandı...
Kapalı tribünde heyecan arttı. "Irkçılığa karşıyız, Beşiktaşlıyız!" diye tezahürat yapılınca kulaklarıma inanamadım. Garip bir refleksle ellerimi çırptım, zıplayarak söylemeye çalıştım, yumruk mu sallasam dedim; ben bu kararsızlıkları yaşarken Diyarbakır taraftarları da "Beşiktaş, Beşiktaş!" diye tezahürat yapmaya başladılar... Biz onları alkışladık, karşılıklı siyah beyaz ve kırmızı yeşil çektik...
Hani gözümle kulağımla görmesem inanamayacağım bir manzara, tribünde yılların emeğiyle kurulan bir meşruluk ve bu meşruluğun yarattığı hegemonya ile sayısı azımsanmayacak sağ görüşlü insanın önünde cereyan etti. Münferit homurdanmalar dışında bir sıkıntı da yaşanmadı...
Maç için sahaya çıkmaya hazırlanan Diyarbakırspor futbolcusuna bir taraftar çiçek uzattı tribünden, aynı futbolcu devre arası soyunma odasına giderken formasını tribünde çiçeği aldığı taraftara attı...
Ben protesto olmamasını umut edecek kadar ümitsizken, tribünler sürpriz yapmış, bir kardeşleşme yaşatmıştı hepimize.
İnsan kendi takımının kazanmasını istiyor elbette, ama 90 dakika sonunda tabelada yazan 0-0 skoru adeta Beşiktaş İnönü Stadyumu'nda halkların kardeşliğinin kazandığını müjdeliyordu.
Beşiktaş maçı kazanamasa da, tribündeki seyircisiyle kalplerin şampiyonu olmuştur.
Yazının başlığı bunun için: Şampiyon Beşiktaş!...
http://www.turnusol.biz/public/makale.aspx?id=6086&pid=19&makale=Şampiyon%20Beşiktaş!