Perde...

[Hakan Kirezci]

Reha Muhtar yazmış; aynı duyguları paylaştığım için buraya koyuyorum.
* * *

Cumhuriyet Türkiye’sine kuşaktan kuşağa kalan bir replikti Osmanlı Ermeni’si büyük tiyatrocu Tomas Fasülyeciyan’ın o tiradı...

Gözümün önündedir, Münir Özkul’un seslendirdiği o muhteşem tirad...

* * *


“Zaten aktör dediğin nedir ki?..

Oynarken varızdır, yok olunca da sesimiz o boş kubbede, bir hoş sada (seda) olarak kalır...

Olsa olsa eski program dergilerinde soluk birer hayal olur kalırız...

Görooorum hepiniz gardroba koşmaya hazırlanıyorsunuz...

Birazdan teatro bomboş kalacak...

Ama teatro işte o zaman yaşamaya başlar...

Çünkü Satenik’in bir şarkısı şu perdelerden birine takılı kalmıştır...

Benim bir tiradım şu pervaza sinmiştir...

Hiranuş’la Virjinya’nın bir diyaloğu eski kostümlerin birinin yırtığına sığınmıştır...

İşte bu hatıralar, o sessizlikte saklandıkları yerden çıkar, bir fısıltı halinde yine sahneye dökülürler...

Artık kendimiz yoğuz...

Seyircilerimiz de kalmadı...

Ama repliklerimiz fısıldaşır dururlar sabaha kadar...

Gün ağırır, temizleyiciler gelir, replikler yerlerine kaçışır...

Perde...”

[yumurtakafa yılmaz]

tiyatro öldürüldü, Allah Rahmet eylesin.

şimdi; "sohbet toplantıları paylaşılıyor".

akpli tüm belediyelerin slonları sohbet toplantıları ile dini programlara tahsisli.

menan cinleri, minyeli abdullah vs.....